Friday, March 19, 2010

ခ်စ္ေသာတိမ္လႊာသို႔ .... (part eight ... ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)

ျပင္ဦးလြင္ ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လိပ္စာအတိုင္းသြားခဲ့တယ္… အဲဒီအိမ္ေရာက္ေတာ့ တိမ္လႊာရဲ ႔ အရိပ္အေရာင္ တစက္မွမေတြ႔ရဘူး… အိမ္ရွင္ကို ေမးၾကည့္ေတာ့မွ တိမ္လႊာတို႔ က အမွန္တကယ္ စကၤာပူသြားၿပီး ေဆးကုတာျဖစ္ေၾကာင္း… ကၽြန္ေတာ္ျပင္ဦးလြင္ထိလိုက္လာမယ္မွန္း မသိလို႔ စိတ္အရမ္းပူမွာစိုးၿပီး ျပင္ဦးလြင္ကို အပန္းေျဖထြက္တာလို႔ ေျပာထားေၾကာင္းေျပာျပတယ္… ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း စကၤာပူထိလိုက္ဖို႔က မျဖစ္နိုင္ေတာ့ သူတို႔ မိသားစုဆီကေနပဲ… တိမ္လႊာ့အေဖရဲ ႔ စကၤာပူဖုန္းနံပါတ္ကို ေတာင္းထားလိုက္တယ္…
ကၽြန္ေတာ္အေမနဲ႔ ညီမဆီကို ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းဆက္ အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာၿပီး ရန္ကုန္ကို ေနာက္ေန႔မွာ ျပန္ဆင္းလာခဲ့တယ္… ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရထားတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္အတိုင္း ဆက္ၾကည့္ေတာ့ တကယ္ တိမ္လႊာ့အေဖလာကိုင္တယ္… ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပင္ဦးလြင္လိုက္သြားၿပီး အေၾကာင္းစံုသိရေၾကာင္းေျပာလိုက္ေတာ့… တိမ္လႊာ့အေဖက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတာ္ေတာ္အားနာသြားတယ္… စကၤာပူကိုေတာ့ လိုက္မလာဖို႔တားတယ္… သူတိမ္လႊာ့အေျခအေနသိခ်င္ရင္ ဒီဖုန္းကိုပဲ ဆက္ၿပီး ေမးလို႔ ရေၾကာင္းေျပာတယ္…
သူေျပာျပပံုအရ တိမ္လႊာအေျခအေန အဆိုးႀကီး မဟုတ္ေသးေၾကာင္းသိရတယ္… နွလံုးေရာဂါ အစျပဳတဲ့ လကၡဏာေတြျပတာပဲ ရွိေသးတာေၾကာင့္ အခ်ိန္မွီ အခ်ိန္ယူၿပီး ကုသရင္ ေပ်ာက္ကင္းနိုင္ေၾကာင္းေျပာျပတယ္… ကၽြန္ေတာ္လည္း တိမ္လႊာနဲ႔ ၃ရက္တခါေလာက္ဖုန္းေျပာခြင့္ရတယ္ တိမ္လႊာ့အသံကလဲ လန္းလန္းဆန္းဆန္းပါပဲ… ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စကားေျပာရလို႔ သူအရမ္း ေပ်ာ္ေနတယ္… ကၽြန္ေတာ္ကလဲ သူ႔ကို စိတ္ညစ္စရာေတြ မေတြးဖို႔၊ ဆရာ၀န္စကားနားေထာင္ဖို႔ နဲ႔ ဘုရားတရားမ်ားမ်ားလုပ္ဖို႔ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ အခ်ိန္ရွိသေရြ ႔ ပြားမ်ားေနဖို႔ အၿမဲ သတိေပးျဖစ္တယ္… သူကလဲ ကၽြန္ေတာ့္စကား နားေထာင္ရွာပါတယ္…
ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ရထားတဲ့ business ဘြဲ ႔နဲ႔ ျမန္မာျပည္က နာမည္ႀကီး ကုန္ပဏီ တစ္ခုမွာ အလုပ္ရသြားတယ္… တိမ္လႊာလဲ ဟုိမွာ ေျခာက္လေလာက္ အခ်ိန္ယူၿပီး က်က်နန ေဆးကုၿပီးေနာက္ ျမန္မာျပည္ျပန္လာခဲ့တယ္… သူအရင္ကထက္ပိုၿပီး လန္းလန္းဆန္းဆန္းရွိလာသလို ပိုၿပီးလည္း ေပ်ာ္ရႊင္လာတယ္… သူေျပာပံု အရေတာ့ သူဟိုမွာ ဘာမွ လုပ္စရာမရွိေတာ့ ဘုရားတရားပဲ ေအာက္ေမ့ၿပီး ဂုဏ္ေတာ္ပဲ ပြားမ်ားျဖစ္ေနရာကေန သူ႔ရဲ ႔ စိတ္ေတြအရင္ကထက္ ပိုၿပီး ၾကည္လင္ေပ်ာ္ရႊင္လာတယ္တဲ့… ဒါကလဲ နွလံုးေရာဂါကုသရာမွာ အသံုး၀င္တဲ့ ေဆးတလက္ပဲေလ…
တိမ္လႊာ ဒီမွာ ေနသားတက်ျဖစ္သြားသည္အထိေစာင့္ ၿပီးမွ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တိမ္လႊာ ေစ့စပ္ျဖစ္တယ္… တိမ္လႊာကေတာ့ သူရထားတဲ့ ဘြဲ႔နဲ႔ အလုပ္လုပ္ခ်င္တယ္ ေျပာတယ္… ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို အျပင္ထြက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ခြင့္မေပးနုိင္ဘူး… ဒါနဲ႔ သူလည္း သူနွစ္သက္တဲ့ game programming ကိုပဲ ဆက္လက္ေလ့လာၿပီး အိမ္မွာပဲ ေနၿပီး အလုပ္လုပ္ေတာ့မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္… ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ အလုပ္မွာ ေနသားက်ၿပီး အဆင္ေျပေျပရွိတဲ့ အခါတိမ္လႊာနဲ႔ လက္ထပ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္… ဒါနဲ႔ ေစ့စပ္ၿပီး ၁၀လေလာက္အၾကာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ထပ္ျဖစ္ၾကတယ္…
လက္ထပ္ပြဲကိုေတာ့ တိမ္လႊာသေဘာအတိုင္း ခမ္းခမ္းနားနားမလုပ္ေတာ့ပဲ… မိတ္ေဆြ၊ ေဆြမ်ိဳး အရင္းအျခာေတြနဲ႔ပဲ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းေကၽြးျဖစ္တယ္… ဒီေနာက္ ပ်ားရည္ဆမ္းခရီး အေနနဲ႔ က်ိဳက္ထီးရိုးတက္ၿပီး ကုသိုလ္ပြားမ်ားခဲ့ၾကတယ္… ဒီေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ တေယာက္အႀကိဳက္တေယာက္လိုက္ၿပီး ပါရမီျဖည့္ဘက္ပီပီ ကုသိုလ္ေရးရာမွာလည္း တက္အားသေရြ ႔ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ၿပီး ေအးခ်မ္းတဲ့ဘ၀ေလးကို တည္ေဆာက္ေနၾကပါတယ္ ခင္ဗ်ာ….

2 comments:

Wei Min said...

ပ်ားရည္ဆမ္း ခရီးကို တျခားေနရာလစ္ပါလား.. ?

Yaminnie’s Daydream said...

ahee.... ku tho ya ag par... hal hal... :P